Budowa
Pierwsze z pterozaurów posiadały komplet zębów i w całości uzębione szczęki, a oprócz tego bardzo rozłożyste ogony. Formy późniejsze natomiast wykształciły już krótsze ogony i bezzębne szczęki, które zaczęły upodabniać się do dziobów dzisiejszych ptaków. Prawdopodobnie udało im się rozwinąć kilka różnych form lotu aktywnego, ponieważ nie znaleziono żadnych form przystosowanych tylko i wyłącznie do szybowania. Pomiędzy pterozaurami, a dinozaurami występowało będzie bardzo duże podobieństwo, między innymi budowa ciała i tylnych kończyn, które są bardzo podobne do tych, które charakteryzują mniejsze z dinozaurów. Chodząc po ziemi utrzymywały one pozycję całkowicie pionową. Mniejsze miały możliwość biegania i skakania do lotu. Największe natomiast musiały wznosić się jak robią to obecnie największe ze znanych nam ptaków. Skrzydła składały się natomiast ze specyficznej błony skórnej, która rozpięta byłą pomiędzy czwartym palcem kończyn przednich a bokiem ciała, podobnie jak wygląda tu o dobrze znanych nam nietoperzy. Oprócz tego skrzydła były długie i wąskie, co dawało możliwość ich częściowego składania w locie, dzięki czemu uzyskiwało się o wiele większą zwrotność, sterowność i jednocześnie szybkość w czasie lotu. Z czasem kiedy kręgi szyjne stawały się coraz bardziej zrośnięte, także na odcinku piersiowym, cały kręgosłup zaczynał nabierać sztywności, a tułów ulegał skróceniu, co także wpływało na poprawę możliwości przemieszczania się w powietrzu.